Familiewapen Wibier

Met enige regelmaat krijg ik de vraag naar het wapen van de familie Wibier. En telkens stel ik de vragensteller teleur met mijn antwoord: er is geen wapen.

Nu is het met familiewapens erg simpel: Geen enkele familie voerde een wapen totdat er iemand het initiatief nam. Het is natuurlijk erg mooi als een verre voorvader, liefst zelf nazaat van Karel de Grote, een zegelring met wapen heeft nagelaten. Dat geeft wel extra cachet aan de zaak. Maar niets let U, familie Wibier, om anno nu een wapen te gaan voeren.

En daarom gooi ik hierbij de knuppel in het hoenderhok en presenteer mijn voorstel voor het familiewapen. Het uitgangspunt van dit voorstel is simpel. Ik heb het wapen van Mons (Bergen-Henegouwen) als uitgangspunt genomen.

Het wapen van Mons dateert van 15 april 1818 en is gebaseerd op het oudst bekende zegel van Mons uit de twaalfde eeuw. Het zegel toont de versterkte stad Mons met boven de stadspoort het familiewapen van de graven van Henegouwen die in Bergen resideerden. De hond in de ingang van de stadspoort wordt vanaf de vijftiende tot de zeventiende eeuw als symbool voor de stad Bergen gebruikt op gevels en munten.

In het familiewapen heb ik het zegel van de Graven van Henegouwen vervangen door het belangrijkste element uit het wapen van de gemeente Vledder uit 1940: "In goud 3 over elkaar gelegde ringen van sabel, waarvan de meest rechtse het eerst aangebracht is, daarna de meest linkse en ten slotte de onderste." Met deze ringen wordt het urnenveld verbeeldt dat in 1937 nabij Vledder werd ontdekt. Deze vondst baarde in Europa veel opzien en bestempelt Vledder als een der oudst bewoonde plaatsen in Nederland. Mijn argumentatie achter deze wapenkeuze is dat het vertrek van Gabriel Wibier met zijn gezin naar Vledder, in 1823, het bindende element voor alle nakomelingen is.